NGS: grote impact op diagnose epidermolysis bullosa

Nederlands onderzoek laat zien dat next-generation sequencing (NGS) een grote impact heeft gehad op de diagnostiek van epidermolysis bullosa (EB), niet alleen vanwege het verhoogde diagnostische rendement, maar ook vanwege de sterk verkorte doorlooptijd. EB is een fenotypisch en genetisch heterogene groep zeldzame aandoeningen die zich kenmerkt door blaarvorming en verwonding van slijmvliesweefsel, veroorzaakt door pathogene varianten in genen die coderen voor eiwitten van de dermo-epidermale overgang. Genoomdiagnostiek is de gouden standaard bij EB en cruciaal voor prognose, counseling en precisiegeneeskunde.

De genoomdiagnostiek begon in 1991 met Sanger-sequencing, waarbij gen voor gen werd geanalyseerd. In 2013 kwam hiervoor NGS in de plaats, die parallelle sequencing van meerdere genen met hoge doorvoer mogelijk maakt. Verschillende onderzoeken suggereren dat NGS gunstig is geweest voor de EB-diagnostiek, maar het werkelijke voordeel was nog niet eerder gekwantificeerd.

De onderzoekers analyseerden daarom retrospectief gegevens uit de Nederlandse EB-registratie over alle gevallen waarbij tussen 1 januari 1994 en 1 januari 2022 genoomdiagnostiek werd uitgevoerd (n = 308). Het diagnostische rendement bleek in de loop der jaren gestegen van 89% met Sanger-sequencing naar 95% met NGS. Nog belangrijker was dat NGS de diagnostische doorlooptijd verkortte van 211 naar slechts 39 dagen.

Volgens de auteurs tonen de uitkomsten de kracht van NGS, en zou deze aanpak eenvoudig kunnen worden uitgebreid naar andere heterogene genetische aandoeningen.