Hoge incidentie behandelbare mutaties onder nooit-rokers met sqNSCLC

Onderzoek met next generation sequencing (NGS) laat zien dat er onder nooit-rokers met plaveiselcel-NSCLC (sqNSCLC) een hoge frequentie van behandelbare oncogene genmutaties is, met name EGFR- en MET-alteraties. NGS is een onmisbaar diagnosticum bij NSCLC om behandelbare mutaties op te sporen, maar wordt bij sqNSCLC nog inconsistent toegepast, en de moleculaire kenmerken van sqNSCLC zijn nog niet goed uitgekristalliseerd, zeker niet op basis van rookstatus. De onderzoekers bestudeerden de moleculaire kenmerken en verschillen tussen rokers en niet-rokers binnen een groep patienten met sqNSCLC.

Zij verrichtten NGS met een panel van 592 genen en haalden de rookstatus uit de medische dossiers. In totaal werden 2891 patienten met sqNSCLC geincludeerd. Het overgrote merendeel was ex-roker of roker (n = 2862; 98%) en 63 mensen waren nooit-rokers.

Bij deze kleine groep werden bij 22,2% (14 van de 63) behandelbare mutaties ontdekt, tegenover 2,4% bij de rokers en ex-rokers. Nooit-rokers hadden een significant hogere prevalentie van behandelbare EGFR- en MET-mutaties (7,9% versus 0,4% en 9,5% versus 0,4%). Ook was er bij nooit-rokers een significant verhoogde expressie van interferon-a, interferon-g en de IL-6/JAK/STAT-signaaltransductieroute.

De onderzoekers concluderen dat nooit-rokers met sqNSCLC een verhoogde incidentie van behandelbare mutaties hebben en raden aan om NGS structureel in te zetten bij deze groep, omdat de kans op een behandelbare mutatie er groter is.