Probleemwijken geassocieerd met hoger risico op KRAS-mutatie

Mensen die afkomstig zijn uit een achterstandswijk blijken een hoger risico te hebben op een KRAS-mutatie bij NSCLC. De nadelen van het leven in een achterstandswijk lijken samen te hangen met socio-economische stressfactoren. Het is bekend dat mensen in achterstandswijken een kortere overleving hebben bij NSCLC dan mensen met eenzelfde tumor uit gunstiger socio-economische wijken, maar waarom dit zo is, was niet eerder opgehelderd.

Een hypothese was dat er een verband zou kunnen bestaan tussen leven in deprivatie en de ontwikkeling van agressievere vormen van NSCLC. Omdat KRAS-mutaties dergelijke agressievere vormen veroorzaken, bestudeerden onderzoekers of er associaties waren tussen KRAS-mutaties en socio-economische omgevingsaspecten. Zij analyseerden data van 429 patiënten met NSCLC uit een patiëntenregister in Californië.

Om achterstandswijken te definiëren gebruikten zij verschillende gevalideerde indices, zoals een wijkdeprivatie-index, arbeids- en inkomstenindices, parameters voor sociale kwetsbaarheid en schoolkwaliteit. Daarnaast corrigeerden zij de data voor leeftijd, geslacht, rookgedrag, etniciteit, scholingsniveau, kankerstadium en histologie. Van de patiënten had 29% een tumor die positief was voor een KRAS-mutatie.

In totaal bleken 5 indices van socio-economische deprivatie geassocieerd met een KRAS-mutatie. Een toename van deze indices met 10% was geassocieerd met een 1,06 tot 1,14 maal verhoogd risico op een KRAS-mutatie. Er was daarentegen geen associatie tussen de bouwkundige aspecten van de leefomgeving en het risico.

De onderzoekers concluderen dat er een relatie bestaat tussen de socio-economische leefomgeving en een verhoogd risico op een KRAS-mutatie. Dit kan volgens hen verklaren waarom mensen in achterstandswijken een kortere overleving hebben bij NSCLC, waarbij de leefomgeving bijdraagt aan een agressievere tumorbiologie en de associaties waarschijnlijk via socio-economische stressfactoren verlopen.