De plek van neoadjuvante chemoimmunotherapie bij NSCLC met PD-L1<1%

Bij patiënten met resectabel niet-kleincellig longcarcinoom (NSCLC) en een PD-L1-expressie onder 1% leidt chemo-immunotherapie tot een betere pathologische respons dan alleen chemotherapie, maar een overlevingsvoordeel is vooralsnog niet aangetoond. Dat blijkt uit een systematisch literatuuronderzoek met een netwerk meta-analyse naar de effectiviteit van verschillende neoadjuvante chemo-immunotherapieën bij deze vorm van NSCLC. In een Bayesiaanse netwerk meta-analyse met data van 3387 patiënten uit acht gerandomiseerde gecontroleerde studies bleken 1012 mensen een PD-L1-expressie van minder dan 1% te hebben.

De onderzoekers evalueerden eventvrije overleving, algehele overleving, pathologisch complete respons (pCR) en major pathologische respons (MPR). Geen enkele chemo-immunotherapiecombinatie in de dataset verbeterde de eventvrije of algehele overleving ten opzichte van monotherapie met chemotherapie. Alleen de combinatie van nivolumab met chemotherapie verbeterde ten opzichte van chemomonotherapie significant de pCR (odds ratio 5,88; 95%-BI 1,41-37,4); de andere combinaties verbeterden deze respons niet significant.

Ondanks het ontbreken van statistisch significante verbeteringen met de combinaties was monotherapie met chemotherapie wel het minst effectief op eventvrije en algehele overleving, pCR en MPR. De onderzoekers concluderen dat neoadjuvante chemo-immunotherapiecombinaties geen overlevingsvoordeel bieden bij resectabel NSCLC met een PD-L1-expressie onder 1%. Mogelijk geeft de combinatie met nivolumab de meeste voordelen wat betreft het bereiken van pathologische respons, maar dit is volgens de auteurs onvoldoende bewijs om één immunotherapeuticum als superieure keuze aan te wijzen.