ERBB4-mutaties voorspellen respons op checkpointremmers bij NSCLC

Een recente studie naar biomarkers bij het gebruik van checkpointremmers bij patiënten met gevorderde niet-kleincellige longkanker laat zien dat mutaties in ERBB4 van prognostische waarde zijn voor het succes van de behandeling. Patiënten met deze ERBB4-mutaties, die bij 8% voorkwamen, hadden een betere prognose. Immuuntherapie met checkpointremmers kan klinische voordelen geven, maar niet elke patiënt is gevoelig voor de behandeling; die gevoeligheid lijkt geassocieerd met biomarkers als de PD-L1-expressie en de tumor mutational burden.

Nieuwe voorspellende biomarkers en een systematisch risicomodel zijn nog gewenst. De onderzoekers bestudeerden twee cohorten met in totaal 590 patiënten met gevorderde NSCLC die checkpointremming hadden gekregen, ofwel pembrolizumab-monotherapie of de combinatie pembrolizumab en ipilimumab. Zij bekeken welke genmutaties, met name ERBB4, aanwezig waren en wat de relatie was met klinische gegevens, en ontwikkelden een methode voor survivalanalyses.

De mutatiefrequenties van TP53 en ERBB4 waren respectievelijk 54% en 8%, waarbij ERBB4 co-mutaties heeft met TP53. Patiënten met ERBB4-mutaties hadden een significant betere prognose dan het wildtype; de progressievrije overleving bedroeg 9,2 versus 3,17 maanden en de algehele overleving 21 versus 11 maanden. De mutatiestatus was ook sterk gelinkt aan aanhoudend klinisch voordeel, PD-L1-expressie en de tumor mutational burden, op basis waarvan de onderzoekers een systematisch nomogram bouwden.

Zij vermoeden dat ERBB4-mutaties van sterke prognostische waarde kunnen zijn voor het voorspellen van de respons op checkpointremmers.