Effect van beweging tijdens chemo voor borstkanker op het hart

Bij overlevenden van borstkanker zijn lichaamsbeweging en lichamelijke activiteiten tijdens chemotherapie niet geassocieerd met betere functionele hartparameters. De hoge prevalentie van hart- en vaatziekten bij deze groep vraagt daarom om aanvullend onderzoek naar andere maatregelen om het hart te beschermen. Het optreden van hart- en vaatziekten is een van de ernstigste gevolgen van een chemotherapiebehandeling vanwege borstkanker.

Proefdieronderzoek suggereert dat lichaamsbeweging tijdens chemotherapie het hart beschermt, maar het klinische bewijs hiervan is beperkt. Deze Nederlandse studie evalueerde daarom bij 185 overlevenden van borstkanker het effect van lichaamsbeweging tijdens chemotherapie op de cardiovasculaire toxiciteit op de lange termijn. Het betreft een vervolgstudie van twee eerder uitgevoerde gerandomiseerde onderzoeken waarin patiënten waren toegewezen aan lichaamsbeweging of geen inspanning tijdens de chemotherapie.

De natieve T1-waarde en extracellulaire volumefractie (ECV) waren 8,5 jaar na de behandeling respectievelijk 25,3% en 1026 ms in de controlegroep, vergeleken met 24,6% en 1007 ms in de oefengroep. De linkerventrikelejectiefractie (LVEF) was in beide groepen bijna normaal, met een prevalentie van een LVEF onder 50% van 22,5% in de totale groep. Vergeleken met de controlegroep was de natieve T1-waarde lager in de oefengroep, maar de onderzoekers vonden geen effect van inspanning op ECV, LVEF of globale longitudinale belasting.

Hogere zelfgerapporteerde fysieke activiteit tijdens de chemotherapie bleek wel geassocieerd met een betere natieve T1 en ECV.