MET-mutaties verantwoordelijk voor resistentie bij TKI

MET-mutaties spelen mogelijk een oncogene rol bij niet-kleincellige longkanker (NSCLC) en lijken betrokken bij verworven resistentie tegen tyrosinekinaseremmers (TKI). Een recente studie liet dit zien en gaf ook inzicht in welke therapieën op maat mogelijk zijn bij resistentie. Het MET-gen codeert voor de tyrosinekinasereceptor.

De mutatievormen MET exon 14 skipping en MET-amplificatie zijn bewezen oncogeen en vormen een belangrijke therapeutische target bij NSCLC. Resistentie tegen TKI vormt echter een grote uitdaging bij de behandeling. Onderzoekers verdeelden 86 patiënten met NSCLC in drie cohorten, gebaseerd op het tijdmoment van detectie van de MET-mutatie: cohort 1 op baseline, cohort 2 na MET-TKI-behandeling en cohort 3 na EGFR-TKI-behandeling.

Mutatieonderzoek werd gedaan met doelgerichte next generation-sequencing. De mutaties waren hoogprevalent zowel voor als na behandeling met MET-TKI of EGFR-TKI. De meest voorkomende mutaties bij patiënten met EGFR-TKI-behandeling waren MET-H1094Y en MET-L1195F, die afwezig waren in de groep met MET-TKI.

Twee patiënten met pas na EGFR-TKI ontstane mutaties in MET-V1092I of MET-H1094Y bereikten een verbetering in klinische symptomen. De onderzoekers vermoeden dat MET-H1094Y een oncogene rol speelt bij NSCLC en verantwoordelijk is voor verworven resistentie tegen EGFR-TKI. De data zijn nog niet volledig, maar leiden volgens de onderzoekers tot de voorbarige conclusie dat patiënten met een MET-V1092I- of MET-H1094Y-mutatie baat hebben bij combinatietherapie van zowel een EGFR-TKI als een MET-TKI.