ADC’s als laterelijnsbehandeling bij mNSCLC zijn vergelijkbaar effectief

Op het ASCO-congres presenteerde Omar Yaghi de resultaten van een meta-analyse die twee antilichaam-geneesmiddelconjugaten (ADC's) vergeleek in de laterelijnsbehandeling van gemetastaseerd NSCLC (mNSCLC). Voor mNSCLC zijn er beperkte laterelijnsmogelijkheden; tot de recentere opties behoren de ADC's sacituzumab govitecan (SG) en datopotamab deruxtecan (Dato-DXd), die zich richten tegen TROP-2. Aangezien beide middelen niet head-to-head zijn onderzocht, verrichtten de onderzoekers een systematisch literatuuronderzoek en meta-analyse.

Zij includeerden 5 gerandomiseerde studies, waarvan 3 Dato-DXd versus chemotherapie en 2 SG versus chemotherapie beschreven, bij patienten met mNSCLC en progressie na eerstelijnsbehandeling. In totaal ging het om 616 patienten met Dato-DXd en 353 met SG. Graad 3-bijwerkingen kwamen voor bij 34,0% van de patienten met Dato-DXd en bij 75,4% met SG, al was er nauwelijks verschil in het aandeel dat de behandeling moest staken wegens bijwerkingen (7,1% versus 7,0%).

De ziektecontrole en het algeheel responspercentage waren voor Dato-DXd respectievelijk 76,5% en 29,4%, en voor SG 67,6% en 14,3%. Vergeleken met docetaxel verlaagden de ADC's het risico op progressie of mortaliteit niet. De onderzoekers concluderen dat Dato-DXd en SG een vergelijkbare effectiviteit hebben als docetaxel en dat het ene middel niet effectiever is dan het andere.

Yaghi benadrukte dat de ADC's veelbelovend zijn voor patienten met een slechte prognose na progressie op eerstelijnsbehandeling, gezien de gevonden hoge ziektecontrolepercentages.