ATS 2020: Initiële triple versus duale therapie bij PAH

Bij patiënten met een nieuwe diagnose pulmonale arteriële hypertensie (PAH) zijn na 26 weken behandeling geen verschillen te zien in hemodynamische parameters, NT-proBNP of andere klinische variabelen tussen triple therapie en duale therapie. Wel laten eerste analyses zien dat triple therapie mogelijk een betere uitkomst op de lange termijn heeft, al vereist dit verder onderzoek. Doorgaans wordt bij een nieuwe PAH-diagnose gestart met een duale orale combinatiebehandeling; het geven van triple therapie, bestaande uit selexipag, macitentan en tadalafil, was nog niet eerder onderzocht.

In de TRITON-studie, een multicenter, dubbelblinde, placebogecontroleerde fase 3b-studie, werd initiële orale triple therapie vergeleken met de standaard duale therapie bij nieuw gediagnosticeerde PAH-patiënten gedurende 26 weken, met een mediane follow-up van 77,6 weken bij de tripletherapiegroep en 75,8 weken bij de dualetherapiegroep. De pulmonale vasculaire weerstand, de 6-minuten-loopafstand en NT-proBNP verbeterden evenveel in beide groepen, met kleine, niet-significante verschillen. Bijwerkingen zoals hoofdpijn, diarree, misselijkheid, pijn in ledematen, kaakklachten en braken werden vaker gemeld met triple therapie.

Het risico op ziekteprogressie leek hoger met duale therapie: triple therapie reduceerde dit risico met 41 procent, hazard ratio 0,59 (95% BI 0,32-1,09; p=0,087), wat niet statistisch significant was, maar volgens de onderzoekers wel een duidelijk signaal vormt dat verder onderzoek rechtvaardigt.