ERS 2020: Ventilatiestoornis bij COPD vooral in onderste lobben

Bij COPD-patiënten uiten ventilatiestoornissen zich op een heterogene wijze, waarbij de onderste longlobben meer aangedaan lijken te zijn. Deze bevindingen zijn met name relevant voor het optimaliseren van inhalatietherapieën die afhankelijk zijn van de inspiratoire luchtstroom om adequate medicijntoediening in de longen te garanderen. COPD wordt gekenmerkt door hyperinflatie, wat resulteert in grotere lobaire volumes bij functionele restcapaciteit en totale longcapaciteit, en ventilatiestoornissen zijn gerelateerd aan verminderde inspanningstolerantie en een slechtere kwaliteit van leven.

Met standaard longfunctietesten is het niet mogelijk regionale ventilatiestoornissen op te sporen en te kwantificeren, wat vaak leidt tot suboptimale behandeling. In deze studie is voor het eerst gebruikgemaakt van hoge resolutie Functional Respiratory Imaging (FRI) om bij COPD-patiënten ventilatiestoornissen te kwantificeren en visualiseren, en te vergelijken met gezonde personen. Gegevens over regionale longventilatie werden afgeleid van gated inspiratoire en expiratoire hoge resolutie CT-scans van drie gezonde personen en drie gematchte COPD-patiënten, gematcht op geslacht, leeftijd en lengte.

Bij een COPD-patiënt waren, vergeleken met een gematchte gezonde persoon, de procentuele afnames in de longlobben: 21,8% in de rechter bovenkwab, 21,8% in de rechter middenkwab, 26,6% in de rechter onderkwab, 21,2% in de linker bovenkwab en 25,6% in de linker onderkwab. Bij deze COPD-patiënten was in de longen aan beide zijden een substantiële ventilatiestoornis zichtbaar, met een regionale omvang tot maximaal 25%, toe te schrijven aan air trapping. De grootste verschillen tussen COPD-patiënten en gezonde personen werden gevonden in de onderste lobben.