ERS 2020 Video: Zuurstof geeft geen verbetering bij inspanning-geïnduceerde desaturatie

Bij een geïndividualiseerde inspanningstraining heeft zuurstoftoediening eenzelfde effect als luchttoediening op de lichamelijke activiteit van COPD-patiënten met inspanning-geïnduceerde desaturatie, blijkt uit de SuppORT-studie uit Australië. Bij ongeveer 47% van de COPD-patiënten die worden verwezen voor longrevalidatie, treedt tijdens een 6-minutenwandeltest een desaturatie op, wat een negatieve invloed kan hebben op de intensiteit van het inspanningsvermogen en op de uitkomsten van trainingen. Zuurstoftoediening resulteert bij patiënten met matige tot ernstige COPD in een directe toename van de inspanningscapaciteit, wat de vraag opriep of het ook nuttig is tijdens inspanningstraining bij patiënten met deze desaturatie.

Een eerdere analyse van de SuppORT-studie toonde al dat inspanningstraining resulteert in verbetering van inspanningscapaciteit en levenskwaliteit bij deze patiënten, zonder dat zuurstoftoediening hierbij een verdere verbetering gaf vergeleken met luchttoediening. In een secundaire analyse werden veranderingen in lichamelijke activiteit na inspanningstraining met lucht- of zuurstoftoediening geëvalueerd bij 87 COPD-patiënten met inspanning-geïnduceerde desaturatie. Er werd geen significant verschil gevonden in de verandering van lichamelijke activiteit na de training tussen beide groepen.

In de zuurstofgroep nam het gemiddelde aantal stappen per dag met 47 toe, terwijl dit in de luchtgroep met 287 daalde. 25% van de zuurstofgroep en 21% van de luchtgroep waren responders op lichamelijke activiteit. Er was ook geen verschil in uithoudingsvermogen of piekcapaciteit tussen de groepen, en responders op lichamelijke activiteit hadden geen grotere verbetering van de inspanningscapaciteit dan non-responders. De onderzoekers adviseren daarom andere strategieën dan inspanningstraining te overwegen om de lichamelijke activiteit van deze patiënten te verbeteren.