ERS 2021: Chemo met erlotinib bij NSCLC: betere overlevingskans, meer toxiciteit

Een behandeling bestaande uit cisplatin-pemetrexed in combinatie met geïntercaleerd erlotinib laat bij patiënten met EGFR-gemuteerd NSCLC een trend zien naar betere progressievrije overleving en algehele overleving dan alleen erlotinib, maar gaf ook beduidend meer toxiciteit. Rolof Gijtenbeek uit Nederland presenteerde op het ERS-congres 2021 deze resultaten uit de NVALT-17-studie, die tussen april 2014 en september 2016 in totaal 22 patiënten includeerde en vroegtijdig moest worden gestaakt wegens te langzame inclusie. De patiënten werden 1:1 gerandomiseerd naar combinatiebehandeling of naar monotherapie met erlotinib.

Bij een mediane follow-up van 64 maanden was de progressievrije overleving 13,7 maanden met de combinatie versus 10,3 maanden met erlotinib alleen, een niet-significant verschil. De mediane algehele overleving en 1-jaars overleving bedroegen 17,2 maanden en 73% met erlotinib versus 31,7 maanden en 100% met de combinatie. Het objectieve responspercentage bedroeg 55% met erlotinib en 64% met de combinatie.

Patiënten behandeld met de combinatie rapporteerden vaker vermoeidheid, anorexie, gewichtsverlies en meer renale toxiciteit. De onderzoekers concluderen dat de studie door vroegtijdig afbreken en de kleine onderzoekspopulatie relatief weinig statistische power heeft, maar dat de combinatiebehandeling een consistente trend liet zien naar verbeterde uitkomsten en naar meer toxiciteit, zonder dat hier al conclusies aan verbonden kunnen worden.