ESMO 2020: OS-voordeel van PARP-remming bij subgroep met mCRPC

Bij mannen met gemetastaseerde castratieresistente prostaatkanker (mCRPC) met homologe recombinatieherstel (HRR)-veranderingen en progressie na een eerdere behandeling, resulteerde de PARP-remmer olaparib in een langere algehele overleving dan een sequentiële behandeling met enzalutamide of abirateron. Dit blijkt uit de finale analyse van de PROfound-studie, een fase III open-label studie die olaparib vergeleek met de keuze van de arts voor enzalutamide of abirateron bij patiënten met mCRPC en progressie onder een eerdere behandeling. Een eerdere analyse toonde al dat de studie het primaire eindpunt van significant verlengde radiografische progressievrije overleving behaalde.

Bij patiënten met veranderingen in BRCA1, BRCA2 of ATM in de tumor (cohort A) was de mediane algehele overleving significant langer bij behandeling met olaparib dan met enzalutamide of abirateron. In de totale studiepopulatie was er een trend richting een voordeel in algehele overleving. Bij radiografische ziekteprogressie mochten patiënten uit de controlegroep overstappen naar olaparib; 56 patiënten (67%) in cohort A en 86 patiënten (66%) van de totale studiepopulatie deden dit.

De langere follow-upanalyse leverde geen nieuwe veiligheidssignalen op. PROfound is de eerste fase III-studie die een voordeel in algehele overleving van een PARP-remmer aantoont in alfa-gecontroleerde analyses. Bij de subgroep van mannen met progressie na eerdere behandeling en veranderingen in BRCA1, BRCA2 of ATM nam het overlijdensrisico met 31% af.