ACR 2021: Grotere botdichtheid denosumab bij glucocorticoïd geïnduceerde osteoporose of RA

Bij patiënten met glucocorticoïd-geïnduceerde osteoporose of reumatoïde artritis die glucocorticoïden gebruikten, resulteerde behandeling met denosumab in een significant grotere toename van de botmineraaldichtheid dan behandeling met risedronaat. Het algehele bijwerkingenprofiel was vergelijkbaar voor beide behandelingen. Denosumab is goedgekeurd voor glucocorticoïd-geïnduceerde osteoporose en gaf in een eerdere fase III-studie een grotere toename van de botmineraaldichtheid in lumbale wervelkolom en totale heup dan risedronaat.

In een post-hoc subgroepanalyse werd de werkzaamheid vergeleken bij 300 patiënten met glucocorticoïd-geïnduceerde osteoporose en RA, die daarnaast dagelijks calcium en vitamine D kregen. De gemiddelde glucocorticoïddosis op baseline was vergelijkbaar in beide groepen (rond 10,5 mg prednison-equivalent). Zowel in maand 12 als in maand 24 was de verbetering van de botmineraaldichtheid in lumbale wervelkolom, totale heup en femurhals significant groter bij denosumab dan bij risedronaat; in maand 12 bedroeg het verschil in de lumbale wervelkolom 1,8%.

In de denosumab-groep was de botmineraaldichtheid op alle drie locaties in maand 24 significant veranderd ten opzichte van baseline, in de risedronaat-groep alleen in de lumbale wervelkolom. De afname van de serummarkers sCTX en P1NP was in de eerste vijf maanden significant groter bij denosumab, maar de procentuele veranderingen in maand 12 en 24 verschilden niet significant meer tussen de groepen. Bijwerkingen traden ongeveer even vaak op (78,3% versus 75,8%), en de incidentie van osteoporotische fracturen was numeriek lager bij denosumab (6,3 versus 9,6%).