Vroegdiagnostiek – herken de patiënt met pre-COPD

Bij mensen die roken en luchtwegklachten hebben, kan sprake zijn van een preklinische of vroege fase van COPD. Deze is lastig te herkennen omdat er nog geen luchtwegobstructie is in de zin van een FEV1/FVC lager dan 0,70. Een vroege diagnose van COPD biedt kansen voor gezondheidswinst, omdat er in afwezigheid van permanente luchtwegobstructie nog weinig tot geen irreversibele schade is ontstaan en de progressie naar COPD met interventies hopelijk kan worden voorkomen.

Het concept pre-COPD omvat een beschrijving van deze vroege fase en stelt een vroege diagnose voor met behulp van de FEF25-75%, een diffusiemeting en een CT-scan. Hoewel screening op asymptomatisch (pre-)COPD vooralsnog niet wordt aanbevolen, is er toenemende belangstelling voor case finding van COPD. Het herkennen van patiënten met een verhoogd risico op COPD en het herkennen van aanwijzingen voor pre-COPD zijn belangrijke eerste stappen om de toenemende prevalentie en ziektelast van COPD een halt toe te roepen.

Het artikel gaat in op de definitie van pre-COPD, op hoe een vroeg stadium van COPD kan worden herkend en welke treatable traits daarbij horen, op de benodigde aanvullende onderzoeken om tot een diagnose te komen, op de achtergrond van waarom screening op COPD vooralsnog niet zinvol is en op de meerwaarde van vroegdiagnostiek. Daarbij wordt benadrukt dat stoppen met roken nu nog de meest effectieve interventie is om progressie naar COPD te voorkomen. Het artikel kwam tot stand met medewerking van prof. dr.

Frits Franssen, longarts in het MUMC+ in Maastricht.