ERS 2020: Slechtere prognose bij kanker gerelateerde mutaties in niet-tumorale long

Analyse van twee single-center cohorten laat zien dat patiënten met een gelokaliseerd long-adenocarcinoom bij wie in het niet-tumorale longweefsel EGFR- of KRAS-mutaties aanwezig zijn, een hoger overlijdensrisico hebben dan patiënten zonder die mutaties. In twee eerdere cohorten was al aangetoond dat deze mutaties in het niet-tumorale longweefsel aanwezig kunnen zijn ongeacht de genomische status van de tumor; in het ene cohort ging dit gepaard met een slechtere prognose, terwijl in het andere cohort vanwege de kleine steekproef geen verschillen in prognose werden gevonden. In de huidige analyse is bij 78 patiënten (47 uit het eerste en 31 uit het tweede cohort) de 5-jaarsprognose onderzocht en is met real-time PCR de EGFR/KRAS-status van het niet-tumorale longweefsel bepaald na tumorgenotypering, na een in opzet curatieve resectie.

Bij 13 patiënten (16,7%) waren in het niet-tumorale longweefsel EGFR- en/of KRAS-mutaties aanwezig. Na zestig maanden was bij 53,8% van deze patiënten een recidief op afstand ontstaan, tegenover 32,3% in de groep zonder deze mutaties. De totale mortaliteit was hoger in de groep met mutaties in het niet-tumorale longweefsel, met een gemiddelde overleving van 40,5 maanden tegenover 54,8 maanden in de andere groep.

Deze resultaten waren onafhankelijk van het type mutatie, de kankerbehandeling en het preoperatieve stadium, en bevestigen de resultaten van de oorspronkelijke cohortstudies.