ATS 2020: Lagere mortaliteit opgenomen IPF-patiënten

Een studie naar de uitkomsten van antifibrotische behandeling bij opgenomen patiënten met idiopathische longfibrose (IPF) liet een afgenomen mortaliteit zien bij gebruik van deze medicatie. IPF is een progressieve vorm van longfibrose met een hoge mortaliteit die verder verslechtert door exacerbaties en andere respiratoir gerelateerde ziekenhuisopnames; gegevens over deze uitkomsten waren tot nu toe vooral beschikbaar uit de periode voorafgaand aan de introductie van antifibrotische medicijnen. Eerder onderzoek liet zien dat de antifibrotische middelen nintedanib en pirfenidon de snelheid van longfunctieachteruitgang vertragen, maar geen invloed hebben op mortaliteit, terwijl recente real-life gegevens wel een overlevingsvoordeel laten zien.

In deze studie werd in een grote database met ICD-9- en ICD-10-facturatiecodes gezocht naar 3614 IPF-patiënten die in de periode 2015-2018 minstens eenmaal werden opgenomen vanwege een respiratoire oorzaak, van wie 443 patiënten ten tijde van de opname werden behandeld met pirfenidon of nintedanib. Patiënten bij wie 1 tot 45 dagen voorafgaand aan de eerste opname een antifibroticum was voorgeschreven, werden opgenomen in het behandelcohort en vergeleken met een een-op-een gematcht onbehandeld cohort. Antifibrotische behandeling voorafgaand aan de opname ging gepaard met een afname van de mortaliteit van 29%.

Volgens de onderzoekers moet dit verband verder gevalideerd worden en moet ook de kosteneffectiviteit worden vastgesteld voordat aanbevelingen voor de dagelijkse praktijk gedaan kunnen worden.