ACR 2022: Antireumatische behandeling positief effect op antistolling bij vroege RA

Een substudie van de NORD-STAR-studie, gepresenteerd op ACR 2022, onderzocht het effect van verschillende initiële behandelopties op hemostatische parameters bij patiënten met vroege reumatoïde artritis, die een verhoogd risico hebben op veneuze trombo-embolie. In de NORD-STAR-studie waren meer dan 800 behandelingsnaïeve patiënten uit Scandinavië en Nederland behandeld met methotrexaat en vervolgens 1:1:1:1 gerandomiseerd naar conventionele therapie, certolizumab pegol, abatacept of tocilizumab; de huidige analyse focuste op 24 Nederlandse patiënten die uitgebreid bloedonderzoek ondergingen. Op baseline waren bij alle patiënten biomarkers voor stolling, zoals factor 1+2, fibrinogeen, D-dimeer en het overall hemostasis potential, verhoogd, terwijl het overall fibrinolytic potential verminderd was en de clot lysis time verlengd, wat wijst op verminderde fibrinolytische activiteit bij vroege reumatoïde artritis.

Al deze biomarkers verbeterden significant na 24 weken behandeling, met bij de meeste al een significante verbetering na 12 weken. De groep met conventionele behandeling deed het iets slechter dan de andere drie groepen, de resultaten voor certolizumab pegol en abatacept waren vergelijkbaar, en de groep die tocilizumab ontving deed het iets beter, mogelijk door het directe effect van IL-6-remming op de fibrinogeenproductie. De onderzoekers concluderen dat deze eerste gegevens erop wijzen dat conventionele en biologische DMARD's de hemostatische disbalans bij vroege reumatoïde artritis herstellen, waarbij biologicals mogelijk effectiever zijn dan conventionele therapie en het grootste effect wordt gezien met tocilizumab.