Kan treat-to-target al breed worden toegepast bij SLE?

De behandeling van systemische lupus erythematodes (SLE) is doorgaans langdurig en vaak levenslang, en gaat gepaard met progressieve en onomkeerbare orgaanschade. Dit roept de vraag op of een treat-to-target-strategie, zoals die al wordt toegepast bij reumatoïde artritis, ook bij SLE zinvol zou zijn. Recent zijn duidelijke definities voor remissie en lage ziekteactiviteit opgesteld, wat een belangrijke stap vormt richting bredere toepassing van treat-to-target bij SLE.

Toch passen reumatologen deze strategie vooralsnog niet breed toe, doordat het aantal behandelopties bij SLE beperkt is en nog niet is aangetoond dat treat-to-target daadwerkelijk tot betere uitkomsten leidt. Het artikel gaat in op wat treat-to-target bij SLE inhoudt, welke definitie voor remissie wordt gehanteerd, welke uitdagingen er zijn bij implementatie en welke nieuwe ontwikkelingen zich op dit gebied voordoen. De inhoud kwam tot stand met medewerking van een reumatoloog en hoofd van de afdeling Reumatologie en Klinische Immunologie van een academisch centrum.

Zo biedt het artikel inzicht in zowel de wetenschappelijke onderbouwing als de praktische obstakels rond het toepassen van treat-to-target bij deze complexe, heterogene auto-immuunziekte, waarbij vrijwel elk orgaan in het lichaam kan worden aangetast.