Combining genetic and sun exposure data improves skin cancer risk estimates

Door gegevens over levenslange zonblootstelling van individuen te combineren met hun genetische informatie, kunnen onderzoekers verbeterde voorspellingen doen van hun risico op huidkanker, volgens bevindingen gepresenteerd op de jaarlijkse bijeenkomst 2018 van de American Society of Human Genetics (ASHG) in San Diego. Pierre Fontanillas en collega's van 23andMe verzamelden genetische en enquêtegegevens van meer dan 210.000 deelnemende onderzoeksdeelnemers van Europese afkomst, om verbanden te achterhalen tussen bekende en mogelijk nieuwe risicofactoren en het optreden van drie vormen van huidkanker: melanoom, basaalcelcarcinoom (BCC) en plaveiselcelcarcinoom (SCC). Eerdere studies toonden al aan dat blootstelling aan ultraviolet licht het risico op huidkanker verhoogt, net als andere omgevingsfactoren zoals wonen in een zonniger klimaat of op grotere hoogte, en persoonlijke factoren zoals een lichtere huidskleur, meer moedervlekken en een familiegeschiedenis van huidkanker.

De onderzoekers vonden dat losse factoren afzonderlijk niet erg significant waren, maar dat het combineren van meerdere factoren in statistische modellen wel informatiever was. De best presterende modellen combineerden een genetische risicoscore op basis van tot vijftig genetische varianten met enquêtegegevens over familiegeschiedenis, huidpigmentatie en -gevoeligheid, aantal moedervlekken, geschatte huidige zonblootstelling, zonnebadfrequentie vóór het dertigste levensjaar en BMI. De nieuwe modellen bereikten een hoge voorspellende nauwkeurigheid (AUC tussen 0,81 en 0,85).

Genetische factoren alleen verklaarden 8,3 tot 15,2 procent van de variantie in huidkankerrisico. Ondanks de verschillende fysiologie van de drie huidkankersoorten vonden de modellen geen fundamentele verschillen tussen de drie types, en ook geen sterke interactie tussen genetische en omgevingsrisicofactoren. Fontanillas wijst erop dat het meten van levenslange blootstelling lastig is, en dat sommige gevonden verbanden, zoals een hogere BMI, mogelijk eerder een gebrek aan buitenactiviteit weerspiegelen dan een directe correlatie met huidkankerrisico.

De onderzoekers willen hun steekproef uitbreiden naar groepen met niet-Europese afkomst en verkennen aanvullende methoden om genetische risicoscores en zonblootstelling te meten, met als doel uiteindelijk risico-inschattingen te bereiken die bruikbaar zijn voor individuen en clinici.