COVID-19 had impact op diagnosticering en zorg huidkanker

De diagnose van keratinocytcarcinoom, waaronder basaalcelcarcinoom en plaveiselcelcarcinoom, was tijdens de COVID-19-pandemie in Nederland suboptimaal. Dit heeft volgens de onderzoekers effect gehad op zowel de patiënt als de gezondheidszorg. Tijdens de pandemie verschoof zorg naar COVID-19-patiënten, werden niet-dringende medische bezoeken geannuleerd of uitgesteld en waren mensen terughoudend om zorginstellingen te bezoeken.

Wereldwijd leidde de pandemie tot een afname van kankerdiagnoses, het meest uitgesproken bij huidkanker. Een Nederlandse studie liet tussen eind februari en begin april 2020 een wekelijkse afname van kankerdiagnoses zien tot 27 procent voor alle vormen van kanker en 61 procent voor huidkanker. Een Duitse studie vond in april 2020 een afname van 43 procent ten opzichte van april 2019.

De onderzoekers wilden de gevolgen van de pandemie op het aantal diagnoses keratinocytcarcinoom in kaart brengen en diagnostische vertragingen beoordelen. Hiervoor vergeleken zij met gegevens van de Nederlandse Kankerregistratie het aantal maandelijkse diagnoses basaalcelcarcinoom en plaveiselcelcarcinoom in 2020 met het verwachte aantal, rekening houdend met de jaarlijkse toename van de incidentie. Het aantal diagnoses was in 2020 aanzienlijk lager dan verwacht: voor plaveiselcelcarcinoom een daling van 29 procent en voor basaalcelcarcinoom zelfs 50 procent.

De dalingen werden geconstateerd in alle leeftijdsgroepen, beide geslachten en alle regio's. Van juni tot september 2020 was het aantal diagnoses hoger dan verwacht, waarna het van oktober tot december weer iets lager uitkwam. In totaal bleven de diagnoses achter met ongeveer 1.150 diagnoses plaveiselcelcarcinoom en 11.767 diagnoses basaalcelcarcinoom aan het einde van het jaar.

Een substantieel aantal diagnoses bleef in de eerste maanden onopgemerkt en werd slechts deels ingehaald.