COMET-studie: stoppen met mepolizumab niet zonder risico’s

De COMET-studie onderzocht wat er gebeurt wanneer patiënten met ernstig eosinofiel astma stoppen met mepolizumab na een langere periode van stabiele ziekte. Mepolizumab is een aanvullende behandeling voor ernstig refractair eosinofiel astma, waarvan de langetermijneffectiviteit en veiligheid al uitgebreid beschreven zijn. De effecten van staken na langdurig gebruik waren echter nog onduidelijk.

Voor deze gerandomiseerde, dubbelblinde, placebogecontroleerde studie werden patiënten uit de eerdere COLUMBA- en COSMEX-studies geïncludeerd die al minimaal drie jaar met mepolizumab waren behandeld. Zij werden 1:1 gerandomiseerd naar staken van de behandeling of voortzetting gedurende nog een jaar (elke 4 weken 100 mg mepolizumab subcutaan). De 151 patiënten die mepolizumab staakten hadden significant kortere perioden tot hun eerstvolgende exacerbatie dan de 144 patiënten die de behandeling continueerden, met een hazard ratio van 1,61 (95%-BI 1,17-2,22; p=0,004).

Ook hadden zij een significant grotere afname in astmacontrole, met een hazard ratio van 1,52 (95%-BI 1,13-2,02; p=0,005). Deze verschillen werden al duidelijk vanaf week twaalf, wat overeenkomt met zestien weken na de laatst gebruikte dosis. De patiënten die mepolizumab staakten hadden niet meer of minder bijwerkingen dan de patiënten die de behandeling voortzetten.

De onderzoekers concluderen dat het gerechtvaardigd lijkt om de behandeling met mepolizumab ook na langere tijd te continueren, omdat staken bij deze specifieke groep patiënten gezondheidsrisico's met zich meebrengt.