COPD bij niet-rokers: te kleine luchtwegen in verhouding tot longgrootte?

Onderzoek richtte zich op de rol van dysanapsis, een mismatch tussen de grootte van de bronchiaalboom en die van de longen, bij het ontstaan van COPD bij oudere niet-rokers; bijna 30% van de patiënten met spirometrisch vastgestelde COPD heeft namelijk nooit gerookt. Met retrospectieve data uit twee bevolkingscohorten, de MESA Long Studie (n=2531) en de CanCOLD Studie (n=1272), werd dysanapsis gekwantificeerd op CT-scans als de luchtweg-longratio: het geometrisch gemiddelde van het luchtweglumen op 19 anatomische locaties, gedeeld door de vierkantswortel van het longvolume. In het MESA-cohort had 4,3% van de mensen zonder prevalente COPD incidentele COPD; mensen in het laagste kwartiel van de luchtweg-longratio hadden een significant hogere COPD-incidentie dan mensen in het hoogste kwartiel (9,8 versus 1,2 gevallen per 1000 persoonsjaren; rate ratio 8,12).

In het CanCOLD-cohort werden vergelijkbare resultaten gezien (rate ratio 3,33). De luchtweg-longratio verklaarde statistisch een groter deel van de variatie in FEV1/FVC dan andere risicofactoren zoals luchtvervuiling en roken. De onderzoekers concluderen dat op CT-scan gekwantificeerde dysanapsis een risicofactor is voor het ontwikkelen van COPD bij oudere volwassenen.