COPD-fenotype spierverval geassocieerd met slechtere uitkomsten

In een groot cohort van de UK Biobank is onderzocht of het spierverval-fenotype van COPD samenhangt met slechtere uitkomsten. Bij dit fenotype uiten de systemische gevolgen van de luchtweginflammatie zich als verlies van spiermassa, spierkracht en vetmassa; er was verder weinig over bekend. De onderzoekers gebruikten gegevens van 55.782 patiënten met COPD, van wie 56% man, en bepaalden welk aandeel het spierverval-fenotype had en of dit met andere uitkomsten samenhing.

Voor de definitie van spierverval hanteerden zij vier criteria, waarvan patiënten er ten minste één moesten hebben: een lage vetvrije massa-index bij bio-impedantie, een lage appendiculaire skeletspier-index bij bio-impedantie, lage spierkracht bij de handgriptest, of lage spier- en vetmassa volgens de BMI. De gemiddelde leeftijd was 59 jaar en de gemiddelde FEV1 was 79,2% van voorspeld; de meeste patiënten hadden een milde tot matige vorm van COPD. Parameters die wijzen op spierverval kwamen voor bij 53,4% van de onderzochte populatie.

Van de 5608 overlijdens tijdens een follow-up van 70,1 maanden waren er 907 COPD-gerelateerd. Patiënten met het spierverval-fenotype hadden een 30% hogere hazard ratio voor sterfte door alle oorzaken en een 70% hogere hazard ratio voor COPD-gerelateerde mortaliteit. De onderzoekers concluderen dat dit fenotype veel voorkomt en samenhangt met slechtere uitkomsten.