HISTORIC: veel glad spierweefsel voorspelt betere respons op ICS bij COPD

De HISTORIC-studie laat zien dat COPD-patiënten met een groter gebied aan glad spierweefsel een betere respons op inhalatiecorticosteroïden (ICS) vertonen als onderdeel van triple therapie dan patiënten met minder gladde spiercellen. Omdat de klinische effecten van ICS bij COPD bescheiden zijn vergeleken met astma, wordt gezocht naar goede voorspellers van de behandelrespons. De onderzoekers toetsten de hypothese dat een groter oppervlak aan gladspierweefsel een betere respons op ICS voorspelt.

Zij includeerden 190 patiënten met COPD, GOLD-stadium B-D, bij wie endobronchiale biopten werden afgenomen. Op basis van het oppervlak aan gladde spiercellen werden de patiënten verdeeld in een groep met een hoog oppervlak (HASMC) en een groep met een laag oppervlak (LASMC), met als afkappunt 20% van het totale bronchusweefseloppervlak. De groepen werden gerandomiseerd naar LAMA/LABA/ICS of LAMA/LABA/placebo gedurende 12 maanden.

Bij de patiënten met LASMC gaf de triple therapie met ICS geen significante verbetering in FEV1 vergeleken met placebo (p=0,675), terwijl er bij patiënten met HASMC wel een significant effect was (p=0,020). De verschillen in FEV1 ten opzichte van placebo bedroegen bij LASMC 50,6 ml/jaar en bij HASMC 183,0 ml/jaar. De onderzoekers concluderen dat COPD-patiënten met HASMC beter reageren op ICS en dat histologische analyse van bronchoscopisch verkregen weefsel een goede voorspeller kan zijn van de ICS-respons bij patiënten die in aanmerking komen voor triple therapie.