‘Incorporeer circulerend tumor-DNA in criteria bij NSCLC’

Een studie laat zien dat het incorporeren van circulerend tumor-DNA (ctDNA) in de RECIST-criteria van waarde kan zijn bij de evaluatie van de behandelrespons bij patiënten met gevorderd EGFR-gemuteerd longkanker. Niet-detecteerbaar ctDNA na acht weken behandeling correleerde met een verbeterde overleving. De RECIST-score wordt veel gebruikt om de behandelrespons bij solide tumoren te monitoren, maar kent beperkingen, zoals variabiliteit in de tumorgroottebepaling en tumorheterogeniteit.

Een Australisch team onderzocht daarom de waarde van ctDNA. De studie, FASTACT-2 genaamd, includeerde 86 patiënten met gevorderde EGFR-gemuteerde NSCLC, van wie 73 procent op baseline detecteerbaar ctDNA had. Na acht weken behandeling met platinum en gemcitabine, geïntercaleerd met erlotinib of placebo, bepaalden de onderzoekers de behandelrespons.

Na acht weken had 40 procent een partiële radiologische respons, 60 procent stabiele ziekte en 80 procent een respons in het ctDNA. Patiënten met initieel een partiële respons en ondetecteerbaar ctDNA behielden veelal ook na 16 weken hun respons (93 procent), met een mediane responsduur van 14,9 maanden. Van de patiënten met stabiele ziekte en ondetecteerbaar ctDNA op week 8 bereikte 28 procent in week 16 alsnog een partiële respons.

Deze patiënten hadden een significant langere overleving dan patiënten met stabiele ziekte en detecteerbaar ctDNA (progressievrije overleving HR 0,27 en algehele overleving HR 0,40). De onderzoekers concluderen dat er een correlatie is tussen ondetecteerbaar ctDNA bij stabiele ziekte na acht weken en verbeterde overleving, en menen dat incorporatie van ctDNA in de RECIST-criteria kan bijdragen aan een betere responsevaluatie.