Minder straling, meer maatwerk: radiologische follow-up bij geresecteerde longcarcinoïden

Bij jonge patiënten met gereseceerde longcarcinoïden, die een laag recidiefrisico hebben, kan een minder intensieve radiologische follow-up veilig worden overwogen. Gepersonaliseerde strategieën minimaliseren de stralingsbelasting zonder afbreuk te doen aan de effectiviteit van recidiefdetectie. Longcarcinoïden zijn zeldzame neuro-endocriene tumoren met een uitstekende prognose na chirurgische resectie, waarbij recidieven zelden voorkomen (circa 10%).

Desondanks wordt langdurige radiologische follow-up aanbevolen, wat bij jongere patiënten kan leiden tot een verhoogd risico op stralingsgerelateerde maligniteiten. In het onderzoek werden internationale richtlijnen (ENETS, ESMO en CommNETs-NANETS) geëvalueerd met betrekking tot stralingsbelasting en levenslang kankerrisico. Gegevens van 706 patiënten, waaronder 32 jongeren van 18 tot 30 jaar, uit de Nederlandse Kankerregistratie (2003 tot 2012) werden geanalyseerd, waarbij het levenslange kankerrisico werd berekend op basis van leeftijd- en geslachtsafhankelijke factoren.

Na een mediane follow-up van ruim tien jaar werd bij geen van de 32 jongeren een recidief vastgesteld. De cumulatieve stralingsbelasting varieerde sterk tussen de richtlijnen, met een verhoogd levenslang kankerrisico van 0,7% (man, 30 jaar) tot 3,1% (vrouw, 18 jaar) volgens ENETS, tegenover 0,2% tot 0,4% volgens ESMO. Gepersonaliseerde follow-upstrategieën, mogelijk ondersteund door biomarkers zoals OTP-expressie en NETest, kunnen de stralingsbelasting aanzienlijk verlagen zonder de diagnostische nauwkeurigheid te compromitteren.

Dit is van groot belang voor jonge patiënten met een lange levensverwachting.