Obstructieve slaapapneu verslechtert spierkwaliteit bij COPD

Patiënten met COPD en gelijktijdige obstructieve slaapapneu (OSA) hebben een slechtere fysieke functionele capaciteit en een verminderde spierkwaliteit dan patiënten met COPD alleen. Dat blijkt uit een studie waarin ook een duidelijke relatie werd gevonden tussen nachtelijke hypoxie en spierkwaliteit. COPD gaat niet alleen gepaard met progressieve luchtwegobstructie, maar ook met extrapulmonale manifestaties zoals skeletspierdisfunctie, en verlies van spiermassa en -kracht kan het functioneren en de kwaliteit van leven verminderen.

Slaapgerelateerde ademhalingsstoornissen komen vaak voor bij COPD en kunnen leiden tot ernstige nachtelijke hypoxemie, vooral bij gelijktijdige OSA, bekend als overlapsyndroom. In de studie werden 44 patiënten geïncludeerd: 22 met COPD en 22 met COPD en OSA. De deelnemers ondergingen een gestandaardiseerd driedaags evaluatieprotocol met klinische beoordeling, bepaling van de lichaamssamenstelling, longfunctieonderzoek, cardiale evaluatie en slaapmonitoring thuis.

Fysieke prestaties werden gemeten met de handknijpkracht en de zesminutenwandeltest (6MWT). Patiënten met COPD-OSA liepen een significant kortere afstand tijdens de 6MWT en hadden lagere handknijpkrachtwaarden dan patiënten met alleen COPD (p<0,05). Een hogere apneu-hypopneu-index (AHI) en oxygen-desaturation index (ODI) waren geassocieerd met slechtere functionele prestaties en een lagere spierkwaliteit, gedefinieerd als de verhouding tussen appendiculaire skeletspiermassa en isometrische spierkracht.

Geslacht, AHI en ODI bleken onafhankelijke voorspellers van spierkwaliteit, waarbij ODI de sterkste bijdrage leverde. Volgens de auteurs speelt de mate van nachtelijke hypoxie een belangrijke rol; verder onderzoek met grotere groepen is nodig.