Onderzoek ondersteunt gebruik anti-IL33 bij T2-laag astma

Onderzoek laat zien dat door IL-33 geactiveerde gensignaturen verhoogd zijn bij neutrofiel astma en gemengd granulocytair astma, wat overeenkomt met de expressie van de IL1RAP-coreceptor. Dit betekent dat het zinvol is studies naar anti-IL-33 ook te richten op T2-laag astma. IL-33, een van de zogeheten alarmins, is een epitheliale cytokine en een upstream regulator van type-2 eosinofiele inflammatie, en speelt volgens diverse studies een sleutelrol bij verschillende astmafenotypes.

De onderzoekers bestudeerden de identificatie van IL-33-geassocieerde genetische patronen. Zij maakten gebruik van in-vitrostudies met humane mestcellen waarin IL-33 was gestimuleerd, en van publieke databases met in vitro gestimuleerde humane basofielen, ILC2-cellen, regulatoire T-cellen en endotheelcellen, waarmee zij de enrichment score (ES) voor elk gensignatuur bepaalden. De IL-33-gensignaturen bleken celspecifiek, met enige gen-overlap, en waren geassocieerd met gelijksoortige signaaltransductieroutes (TNF, NF-kB, IL-17 en JAK/STAT) en met routes van immuunceldifferentiatie (Th17-, Th1- en Th2-differentiatie).

De ES voor door IL-33 geactiveerde gensignaturen was significant verhoogd in sputum van astmapatienten, en specifiek bij patienten met een neutrofiel of gemengd granulocytisch fenotype. De expressie van IL-33-mRNA was niet verhoogd bij het astmamodel, maar de expressie van mRNA voor het IL1RL1-gen, dat codeert voor de IL-33-receptor, was opgereguleerd in het sputum van patienten met ernstig eosinofiel astma. Het mRNA voor IL1RAP, de IL1RL1-coreceptor, was het meest opgereguleerd bij ernstig neutrofiel en gemengd granulocytisch astma.

De onderzoekers concluderen dat T2-laag astma baat kan hebben bij therapie gericht op IL-33 en pleiten voor inclusie van patienten met T2-laag astma in de lopende studies met anti-IL-33-therapie.