Percutane zuurstofmeting ongeschikt voor indicatie langdurige therapie

Een recente cross-sectionele studie laat zien dat percutane zuurstofsaturatiemetingen met de vingerklem (SpO2) matig correleren met de arteriële zuurstofsaturatie (SaO2). Hierdoor komen patiënten met COPD volgens de onderzoekers vaak onterecht in aanmerking voor langdurige zuurstoftherapie. Percutane oximetrie wordt vaak toegepast omdat het invasieve meetmethoden omzeilt, en wordt ingezet om ernstige hypoxemie te diagnosticeren en de indicatie voor langdurige zuurstoftherapie bij COPD te stellen, hoewel hiervoor nog geen wetenschappelijk fundament bestond.

De onderzoekers bestudeerden de correlaties tussen SaO2 en SpO2 bij 240 patiënten met COPD en matige hypoxemie. Daarnaast berekenden zij de vals-positieve en vals-negatieve waarden van SaO2 bij een drempel van maximaal 88% voor het identificeren van ernstige hypoxemie bij 452 patiënten met COPD met matige en ernstige hypoxemie. Er bleek een matige correlatie tussen SaO2 en SpO2, met een rho-coëfficiënt van 0,43.

Langdurige zuurstoftherapie had niet moeten worden gegeven bij 40% van de daadwerkelijk hypoxemische patiënten op basis van een SaO2 boven 88%, terwijl therapie bij 2% van de patiënten onterecht geïndiceerd zou zijn. Met een screeningsdrempel van 92% zou 5% van de ernstig hypoxemische patiënten niet zijn verwezen voor verdere evaluatie. De onderzoekers concluderen dat de SpO2 zo slecht correleert met de SaO2 dat deze niet mag worden ingezet voor de indicatiestelling van langdurige zuurstoftherapie bij COPD en van onvoldoende kwaliteit is voor de diagnose ernstige hypoxemie.

Langdurige zuurstoftherapie zou volgens hen alleen geïndiceerd mogen worden op basis van een arteriële meting.