Real-world-onderzoek onthult factoren die FeNO bepalen bij astma

Een real-world-onderzoek onder bijna 400 patiënten met astma laat zien welke factoren van invloed zijn op de hoogte van de FeNO. Zo zijn een lagere BMI, een hogere bloedeosinofielenwaarde en multi-atopie voorspellers van een hoge FeNO. FeNO is een niet-invasieve parameter van luchtweginflammatie en wordt regelmatig ingezet als biomarker van T2-inflammatie bij astma, op basis waarvan behandelkeuzes voor anti-inflammatoire therapie of biologicals worden gemaakt.

Hoewel de waarde van FeNO ruimschoots is aangetoond bij het bepalen van de aan- of afwezigheid van T2-inflammatie, was nog niet goed opgehelderd welke factoren de FeNO-waarde beïnvloeden. Onderzoekers zetten daarom een real-world observationele studie op met 398 patiënten met stabiel astma, variërend van mild tot ernstig. Zij verdeelden de patiënten op basis van de FeNO-waarde in laag (25 ppb of lager), matig verhoogd (26 tot 50 ppb) of zeer hoog (boven 50 ppb) en bestudeerden klinische parameters, functionele data en bloedmetingen.

Een verhoogde FeNO werd voorspeld door een lage BMI, een hoge eosinofielenwaarde in het bloed, multi-atopie, ernstige luchtwegobstructie op spirometrie en gebruik van leukotriënenantagonisten. Deze associaties waren significant bij alle patiënten, ook bij hen met persisterende rhinitis of chronische rhinosinusitis. Een zeer hoge FeNO kwam vaker voor bij jongere patiënten, patiënten met meer dan 2 exacerbaties per jaar, meer reversibiliteit of afhankelijkheid van orale corticosteroïden.

Een lage FeNO was geassocieerd met obesitas, OSAS, gastro-oesofageale refluxziekte, hypertensie en myocardinfarcten in de voorgeschiedenis. FeNO correleerde positief met eosinofielen, luchtwegobstructie en reversibiliteit, en negatief met leeftijd en BMI. Stratificatie op basis van FeNO helpt volgens de onderzoekers bij het herkennen van astmafenotypen en behandeling op maat.