Toevoeging chemotherapie aan immuuntherapie verbetert overleving niet bij mNSCLC

Real-world onderzoek van de Mayo Clinic vergeleek immuuntherapie (IO) met chemo-immunotherapie in de eerstelijnsbehandeling van gemetastaseerd NSCLC (mNSCLC) met hoge PD-L1-expressie (groter dan of gelijk aan 50%). De toegevoegde waarde van chemotherapie aan checkpointremmers in deze setting was nog onduidelijk. Uit de COTA real-world database includeerden de onderzoekers 311 patienten met mNSCLC en PD-L1 groter dan of gelijk aan 50% zonder EGFR-, ALK- en ROS-1-mutaties.

Uitkomstmaten waren de real-world tijd tot volgende behandeling (rwTTNT), de real-world progressievrije overleving (rwPFS) en de algehele overleving (rwOS). Van de 311 patienten kregen 178 IO-monotherapie en 133 chemo-IO. De rwTTNT bedroeg 11,31 maanden bij chemo-IO en 7,63 maanden bij alleen IO (HR 0,68; 95%-BI 0,50-0,93).

De rwPFS was 8,78 maanden bij chemo-IO en 5,56 maanden bij alleen IO, maar dit verschil bereikte geen statistische significantie (HR 0,82; 95%-BI 0,61-1,11). De rwOS bedroeg 23,08 maanden bij chemo-IO en 20,28 maanden bij alleen IO, wat eveneens niet significant verschilde (HR 0,83; 95%-BI 0,59-1,18). De onderzoekers concluderen dat de tijd tot de volgende behandellijn weliswaar langer was met toevoeging van chemotherapie, maar dat er geen verschil was in overleving tussen beide behandelingen.

Zij concluderen dat de toevoeging van chemotherapie aan IO geen overlevingsvoordeel geeft bij patienten met NSCLC en een hoge PD-L1-expressie.