VATS bij vroegstadium NSCLC heeft grotere CO2-voetafdruk dan radiotherapie

Onderzoekers van het Radboudumc bestudeerden de CO2-voetafdruk van VATS en stereotactische radiotherapie voor vroegstadium NSCLC. Chirurgisch ingrijpen heeft een grotere impact op het milieu, maar bij beide behandelingen zijn CO2-reducties mogelijk. De zorg moet verduurzamen; in Nederland is de zorg verantwoordelijk voor 7% van de CO2-uitstoot.

Daarvoor moet eerst duidelijk zijn welke voetafdruk medische behandelingen hebben. De onderzoekers bestudeerden de milieu-impact van de twee belangrijkste behandelmodaliteiten voor vroegstadium NSCLC: video-assisted thoracic surgery en stereotactic body radiotherapy. Dit deden zij aan de hand van een life cycle assessment, uitgedrukt in CO2-equivalente kilogrammen.

Zij bestudeerden de zorgpaden van beide behandelingen met dezelfde begin- en eindpunten en namen bijdragende factoren mee zoals het vervoer van patiënt en zorgpersoneel, het energieverbruik, de hoeveelheid wegwerpartikelen en het medicatiegebruik. VATS genereert ongeveer 547 kg CO2-equivalent per behandeling, terwijl radiotherapie ongeveer 172 kg CO2-equivalent per behandeling genereert. De grootste bijdragende factoren bij VATS waren het energieverbruik van het ziekenhuis (52%) en het gebruik van wegwerpmaterialen (23%); bij radiotherapie waren dit het energieverbruik van het ziekenhuis (52%) en het patiëntenvervoer (23%).

De milieu-impact kan worden verminderd door bijvoorbeeld het reizen van patiënten te beperken via betere logistiek. Voor VATS kan verduurzaming plaatsvinden door minder wegwerpartikelen te gebruiken en door snelle herstelprogramma's, en voor radiotherapie door meer hypofractionatie en verminderd standby staan van de bestralingsapparatuur. De onderzoekers vermoeden dat hiermee tot 20% winst op de CO2-uitstoot mogelijk is.