Veelbelovende resultaten voor omadacycline bij resistente NTM-infecties

Omadacycline, een derde-generatie tetracycline, toont veelbelovende in-vitroactiviteit tegen resistente nontuberculeuze mycobacteriën (NTM), waaronder Mycobacterium abscessus. NTM zijn opportunistische pathogenen die vooral longinfecties veroorzaken bij kwetsbare patiënten, en de behandeling is complex door wijdverspreide resistentie tegen antibiotica, waaronder macroliden. M. abscessus geldt als een van de meest uitdagende soorten.

In deze studie werden 383 klinische isolaten van snelgroeiende NTM uit 15 landen in Europa en Japan getest, geïdentificeerd via whole-genome sequencing tot op subspeciesniveau. De in-vitrogevoeligheid werd gemeten aan de hand van de minimale remmingsconcentratie (MIC) volgens CLSI-richtlijnen en vergeleken met tigecycline, amikacine, claritromycine en moxifloxacine. Omadacycline toonde consistente activiteit: voor M. abscessus subsp. abscessus varieerden de MIC50/MIC90-waarden van 0,5/1 µg/mL (Japan) tot 1/4 µg/mL (Europa), en voor subsp. massiliense respectievelijk 0,25/0,5 en 2/4 µg/mL.

M. fortuitum en M. chelonae vertoonden ook gevoeligheid met MIC50/MIC90 kleiner of gelijk aan 1 µg/mL. De activiteit was vergelijkbaar met tigecycline, terwijl claritromycine, moxifloxacine en linezolid een beperktere gevoeligheid lieten zien (3,54% tot 23,11%); amikacine had een betere gevoeligheid (72% tot 100%). Regionale verschillen werden verklaard door trailing-effecten in het Europese panel.

Het ontbreken van goedgekeurde klinische breakpoints, geografische variabiliteit en kleine steekproeven vormen beperkingen. De onderzoekers concluderen dat omadacycline een veelbelovende optie is, met name bij macrolide-resistente M. abscessus, maar dat klinische validatie via lopend onderzoek nodig is; voordelen zijn de orale toediening en goede tolerantie.