Voorzetkamers niet uitwisselbaar bij jonge kinderen

Een Finse gerandomiseerde studie onderzocht of het type voorzetkamer waarmee salbutamol wordt toegediend verschil maakt voor jonge kinderen met acute piepende ademhaling. Commercieel verkrijgbare voorzetkamers (VHC's) verschillen in geneesmiddelafgifte, maar de klinische betekenis daarvan bij jonge kinderen was onzeker. In de studie werden 80 kinderen van 6 tot 48 maanden met een matige tot ernstige piepende ademhaling en een RDAI-score van ten minste 6 gerandomiseerd naar salbutamol via een voorzetkamer met hoge afgifte (VHC-1) of een met lagere afgifte (VHC-2).

Elke behandeling bestond uit 0,6 mg salbutamol per cyclus, tot maximaal 3 a 4 cycli met tussenpozen van 20 minuten. Na behandeling hadden kinderen in de VHC-1-groep een gemiddelde RDAI-score van 2,7 tegenover 6,8 in de VHC-2-groep. Het percentage kinderen dat ziekenhuisopname nodig had daalde van 50% bij VHC-2 naar 20% bij VHC-1.

Een kleiner deel van de VHC-1-groep had een vierde dosis salbutamol nodig (RR 0,72). De gemiddelde ademhalingsfrequentie na behandeling was lager in de VHC-1-groep (42 versus 47 per minuut) en de zuurstofsaturatie hoger (97% versus 94%). Volgens de onderzoekers zijn voorzetkamers bij jonge kinderen met acuut piepen niet zomaar uitwisselbaar en is de keuze van het apparaat net zo belangrijk als de dosering van het medicijn.