Weerstandmeting meer reproduceerbaar dan spirometrie bij COPD

Een recente studie naar de reproduceerbaarheid van geforceerde oscillometrie (IOS) en spirometrie laat zien dat deze op de lange termijn zeer goed is bij patienten met stabiel astma en COPD. Bij COPD is de reproduceerbaarheid beter voor IOS dan voor spirometrie. Geforceerde oscillometrie geeft informatie over de weerstand in de luchtwegen als reactie op impulsen met lage geluidsgolven.

Impuls-oscillometrie krijgt een toenemende plaats bij de begeleiding van patienten met astma en COPD, al waren er eerder zorgen over de reproduceerbaarheid van de metingen op de lange termijn. De onderzoekers bestudeerden daarom de reproduceerbaarheid op de lange termijn van spirometrie en IOS bij 73 patienten met stabiel COPD en 119 patienten met stabiel astma. Zij gebruikten longfunctiedata die minimaal drie keer waren verzameld in dezelfde kliniek tijdens een stabiele uitgangssituatie.

De reproduceerbaarheid van de weerstandsparameters bij IOS was hoog bij zowel astma als COPD, met een intraklasse-coefficient (ICC) hoger dan 0,8. Deze ICC was hoger voor de weerstandsbepalingen dan voor de reactance-bepalingen. De reproduceerbaarheid van spirometrie was lager dan die van de weerstandsbepalingen met IOS bij patienten met COPD, en er was een relatie met de ernst van COPD: hoe hoger het GOLD-stadium, hoe slechter de reproduceerbaarheid.

Ook was de ernst van de luchtwegobstructie geassocieerd met de variabiliteit op lange termijn van de weerstand op 5Hz bij ernstig COPD, maar niet bij de frequenties 20Hz en 5-20Hz. De onderzoekers concluderen dat beide methoden een goede reproduceerbaarheid hebben bij stabiel astma en COPD, bij COPD zelfs beter dan spirometrie, wat de positie van IOS moet verstevigen.