Behandeling van epitheliale eierstokkanker: subtypes onderscheiden

Om de overleving van epitheliale eierstokkanker te verhogen is het belangrijk om de verschillende subtypes van de ziekte te onderscheiden en de behandeling hierop af te stemmen. Dit concludeert Juliette van Baal, die op 2 februari promoveerde aan de Universiteit van Amsterdam. Epitheliale eierstokkanker (EOC) is een heterogene ziekte, met onderscheid naar vroege en late stadia en verschillen in histologisch subtype, differentiatiegraad, moleculair profiel en immunologische micro-omgeving.

Toch worden patiënten grotendeels op dezelfde manier behandeld. Het proefschrift omvat drie studies bij vroeg stadium EOC. Bij graad 1 of 2 mucineus ovariumcarcinoom zonder aanwijzingen voor uitzaaiingen hoeven de lymfeklieren tijdens een stageringsoperatie niet te worden weggehaald.

Patiënten met hooggradig sereus ovariumcarcinoom (HGSOC) in FIGO-stadium I hebben een betere prognose met adjuvante chemotherapie na complete stagering. Bij laaggradig sereus ovariumcarcinoom identificeert van Baal subgroepen met varianten in MAPK-genen. Bij laat stadium voerde zij zes studies uit, waaronder een literatuuroverzicht over het buikvlies en onderzoek naar de doorbloeding van uitzaaiingen in het buikvlies, die beperkt bleek.

Bij HGSOC vond zij dat een hoge dichtheid van CD8-positieve cellen in uitzaaiingen leidt tot een betere overleving en mogelijk als prognostische biomarker kan dienen. Tumoren met een BRCA-mutatie hadden een hogere dichtheid CD8-positieve cellen en een betere overleving, terwijl patiënten met een CCNE1-amplificatie een minder goede overleving hadden. Van Baal concludeert dat naast klinische en patiëntkenmerken ook tumorkenmerken belangrijk zijn bij de behandelkeuze.