Cryopreservatie bij urologische kanker varieert binnen Europa

De gewoonten van Europese urologen op het gebied van cryopreservatie vóór de behandeling van urologische kankers variëren aanzienlijk, blijkt uit een vragenlijstonderzoek onder leden van zes urologische verenigingen in vijf landen. Een behandeling vanwege urogenitale kanker heeft vaak effect op de vruchtbaarheid. Door een gebrek aan bewijsmateriaal en internationale richtlijnen is de strategie om de vruchtbaarheid na oncologische behandelingen te behouden nog steeds onderwerp van discussie onder urologen.

Onderzoekers vergeleken daarom de strategieën in verschillende Europese landen en stuurden een anonieme online enquête naar zes urologische verenigingen in vijf landen (België, Nederland, Luxemburg, Frankrijk, Finland). In totaal vulden 228 urologen de vragenlijst in. Driekwart (74%, n=166) stelt doorgaans vóór een orchidectomie een cryopreservatie voor.

In het geval van oligo- of azoöspermie varieert de techniek voor sperma-extractie tijdens orchidectomie per monster: 70,5% (n=160) voert geen testiculaire sperma-extractie (TESE) of percutane epididymale sperma-aspiratie (PESA) uit. Van de respondenten stelt 48,17% (n=105) voor een prostaatkankerbehandeling nooit cryopreservatie voor, maar 5,05% (n=11) altijd. Cryopreservatie voor een blaaskankerbehandeling wordt ook lang niet altijd voorgesteld (67,5%, n=154).

De resultaten blijken per land te verschillen, wat lijkt samen te hangen met aanbevelingen in nationale richtlijnen. De onderzoekers stellen dan ook dat standaardisatie van internationale richtlijnen dringend nodig is.