Duale HER2-remming verbetert overleving en pathologische respons

De fase III CALGB 40601-studie onderzocht neoadjuvante duale versus enkelvoudige HER2-gerichte behandeling bij 305 vrouwen met voorheen onbehandelde stadium II en III HER2-positieve borstkanker, die wekelijks paclitaxel kregen in combinatie met trastuzumab plus lapatinib (THL, n=118), trastuzumab (TH, n=120) of lapatinib (TL, n=67). Na een follow-up van ruim zeven jaar had de THL-groep een significant betere relapse-vrije overleving (RFS; hazard ratio 0,32) en algehele overleving (OS; HR 0,34) dan de TH-groep; tussen de TH- en TL-groepen werd geen verschil gevonden. In mRNA-sequencing van 264 biopten voorafgaand aan behandeling werden 688 eerder beschreven genexpressie-profielen bepaald, waarbij 215 profielen verband hielden met pathologische complete respons (pCR), 45 met RFS en 22 met beide.

Acht immuunsignaturen hingen samen met een hoger pCR-percentage en betere RFS. Bij patiënten met restziekte was de immunoglobuline G-signatuur een onafhankelijke gunstige prognostische factor, terwijl de HER2-verrijkte signatuur, geassocieerd met een hoger pCR-percentage, juist samenhing met een significant kortere RFS. De onderzoekers concluderen dat duale HER2-gerichte behandeling aanzienlijke overlevingswinst geeft en dat een geïntegreerde analyse van subtype- en immuunsignaturen de uitkomsten kan voorspellen, wat een rationale biedt voor escalatie en de-escalatie van behandeling bij HER2-positieve borstkanker.