Poortwachterklier niet meer goed te detecteren na ovariumresectie

Bij patiënten met een vroeg stadium van epitheliale eierstokkanker is de poortwachterklier volgens Nederlandse onderzoekers niet goed meer detecteerbaar nadat de eierstokken zijn verwijderd. Zij konden bij slechts 27,3% van de patiënten een poortwachterklier opsporen, terwijl dit percentage vóór verwijdering van de eierstokken tussen de 87,5 en 100% ligt. Het opsporen en onderzoeken van de poortwachterklier is een manier om uitzaaiingen te ontdekken; als in deze lymfeklier geen tumorcellen aanwezig zijn, is de kans groot dat de tumor niet is uitgezaaid.

Bij deze techniek worden voorafgaand aan het verwijderen van de eierstok een radioactieve tracer en een blauwe kleurstof ingespoten in de ligamenten. De onderzoekers onderzochten de mogelijkheid om de poortwachterklier na verwijdering van de eierstok op te sporen, zodat vrouwen met een goedaardige of borderline tumor niet aan de radioactieve tracer hoeven te worden blootgesteld. De studie betreft een interimanalyse met 11 van de geplande 20 patiënten die een laparotomie ondergingen.

Tijdens de operatie spoot de chirurg de blauwe kleurstof en radioactieve vloeistof in de stompjes van de ligamenten, waarna de poortwachterklier na minstens 15 minuten kon worden opgespoord met de blauwe kleur en een gammaprobe. De onderzoekers detecteerden bij 3 van de 11 patiënten (27,3%) ten minste één poortwachterklier; alle drie ondergingen de eerste operatie voor de eierstokkanker. Vanwege de lage detectieratio werd de studie afgebroken.

De onderzoekers concluderen dat injectie van de tracer na verwijdering van de aangedane eierstok geen geschikte methode is.