Timing van slaap-waakritme niet van invloed op vermoeidheid na kanker

Ochtend- en avondmensen hebben in gelijke mate last van vermoeidheid na kanker. De kwaliteit van de slaap, in het bijzonder de subjectieve slaapkwaliteit en een verminderd dagelijks functioneren, heeft wel invloed op vermoeidheid. Dit blijkt uit een onderzoek van het NKI.

Ernstige vermoeidheid is een veelvoorkomende klacht bij overlevenden van kanker. De timing van het slaap-waakritme (circadiaans ritme) en de slaapkwaliteit hangen hier mogelijk mee samen. De studie onderzocht de relatie tussen het chronotype en vermoeidheid na kanker, en de relatie tussen slaapkwaliteit en vermoeidheid.

Het chronotype is gedefinieerd als het middelpunt tussen het begin van de slaap en het ontwaken en kan gebruikt worden als maat voor de timing van het slaap-waakritme; een later chronotype (avondmens-type) wordt weleens geassocieerd met minder gunstige gezondheidsuitkomsten. In een cross-sectionele studie legden de onderzoekers vragenlijsten voor aan mensen die (non-)Hodgkin lymfoom hadden overleefd (n=458, 231 vrouwen, gemiddelde leeftijd 49,7 jaar), ten minste twee jaar na diagnose en niet meer behandeld in de afgelopen twaalf maanden. Vermoeidheid werd gemeten met een Visual Analogue Scale (VAS), het chronotype met de Munich Chronotype Vragenlijst en de slaapkwaliteit met de Pittsburgh Sleep Quality Index.

Er was geen associatie tussen vermoeidheid en chronotype. De slaapkwaliteit was wel geassocieerd met vermoeidheid, voor de parameters subjectieve slaapkwaliteit en dagelijks functioneren. Ten opzichte van deelnemers met een zeer goede subjectieve slaapkwaliteit nam de VAS-score toe met 0,85 punten bij een redelijk goede en 2,82 punten bij een zeer slechte slaapkwaliteit.

Deelnemers met verminderd dagelijks functioneren scoorden ook hoger.