Voorspellers van toxiciteit bij behandeling baarmoederhalskanker

Nederlandse onderzoekers hebben in een review factoren geïdentificeerd die toxiciteit na primaire chemoradiatie voorspellen bij patiënten met lokaal gevorderde baarmoederhalskanker (LACC). Vrouwen met LACC die primaire op platina gebaseerde chemoradiotherapie en brachytherapie ondergaan, ervaren vaak toxiciteit. Modellen die de kans op complicaties en toxiciteit voorspellen zouden nuttig zijn om de behandeling te optimaliseren en bijwerkingen te minimaliseren, maar het is onduidelijk welke voorspellers in zo'n model moeten worden opgenomen.

Onderzoekers van het Erasmus MC en LUMC maakten daarom in een systematische review een overzicht van bekende voorspellers voor gastro-intestinale, urogenitale en vaginale toxiciteit en insufficiëntiefracturen. Aan brachytherapie gerelateerde dosisvolumeparameters van het maagdarmkanaal, waaronder rectum en darm EQD2 D2cm3, bleken gerelateerd aan toxiciteit, in tegenstelling tot gastro-intestinale dosisvolumeparameters. Ook (recto)vaginale puntdoses voorspelden toxiciteit.

Slechts enkele studies onderzochten de dosisvolumeparameters van externe stralingstherapie (EBRT); daarbij werden EQD2 V30Gy, V40Gy en V55Gy van het rectum en EQD2 V40Gy van de darmen en de blaas geïdentificeerd als voorspellers. De gevonden relaties tussen patiëntkenmerken en gastro-intestinale toxiciteit waren inconsistent, al lijken de mate van vaginale betrokkenheid bij diagnose, baselinesymptomen en obesitas gastro-intestinale en vaginale toxiciteit te voorspellen. Slechts één studie evalueerde insufficiëntiefracturen en toonde een verband met een lagere botdichtheid vóór de behandeling.

Om de relatie tussen de genoemde voorspellers en behandelingsgerelateerde toxiciteit te kwantificeren, zouden er volgens de auteurs meer studies moeten worden gedaan naar insufficiëntiefracturen en dosisniveaus van EBRT.