Anifrolumab verlaagt ziekteactiviteit bij SLE in de praktijk

Interferon-alfareceptorblokker anifrolumab laat ook buiten de trialsetting klinische winst zien bij patiënten met systemische lupus erythematosus (SLE). Dat blijkt uit een prospectieve, observationele cohortstudie uit Erlangen en Neurenberg, waarin onderzoekers 20 patiënten met actieve, therapieresistente SLE twaalf maanden lang volgden.

De deelnemers kregen anifrolumab 300 mg intraveneus, elke 4 weken, bovenop hun bestaande behandeling. Patiënten met actieve lupusnefritis of hersenbetrokkenheid deden niet mee. Van de 20 patiënten rondden er 17 de volledige follow-up af. Bij de start scoorden patiënten gemiddeld 11 punten op de SLEDAI-2K (95%-BI: 9-13).

Klinische respons

Na twaalf maanden was de SLEDAI-2K gedaald naar 3,1 (95%-BI: 1,1-5,1; p < 0,001), een forse afname. Bijna twee derde van de patiënten (64,7%) behaalde een SLE Responder Index-4 (SRI-4, een afname van minstens vier punten op de SLEDAI), ook wanneer eerder gestopte patiënten als non-responder meetelden. Van de 17 patiënten haalde 86% een lage ziekteactiviteit (LLDAS). Bij alle 20 patiënten samen kwam de helft uit op DORIS-remissie, de strengste remissiedefinitie binnen SLE.

Minder prednison

De gemiddelde prednisolondosis daalde van 10,1 naar 5,3 mg per dag (p = 0,036), en van de 13 patiënten die bij start glucocorticoïden gebruikten, kwamen er 11 op maximaal 5 mg per dag uit, van wie drie zelfs helemaal stopten. Na een jaar gebruikte nog 65% van de patiënten het middel.

Er deden zich 55 bijwerkingen voor, 4 ernstig: 2 longontstekingen, een tongcarcinoom in situ en één overlijden door hartfalen met een influenza A-infectie, bacteriële superinfectie en sepsis. Bij 1 van de 17 patiënten trad herpes zoster op.

Immunologisch mechanisme

Het percentage low-density neutrofielen (een agressief neutrofielsubtype dat bijdraagt aan de ziekte) daalde duidelijk, net als diverse interferon-gerelateerde chemokines. Anti-dsDNA-titers en complement C3 bleven onveranderd. C4 daalde weliswaar significant maar bleef binnen de normaalwaarden.

Vervolgonderzoek

De studieopzet vraagt om bevestiging in groter vervolgonderzoek. Toch is de winst in ziekteactiviteit en glucocorticoïdgebruik vergelijkbaar met wat eerdere gerandomiseerde trials al lieten zien.