Anifrolumab verlaagt ziekteactiviteit bij SLE in de praktijk

De interferon-alfareceptorblokker anifrolumab laat ook buiten de trialsetting klinische winst zien bij patiënten met systemische lupus erythematosus (SLE). Dat blijkt uit een prospectieve, observationele cohortstudie uit Erlangen en Neurenberg, waarin 20 patiënten met actieve, therapieresistente SLE twaalf maanden werden gevolgd. Zij kregen anifrolumab 300 mg intraveneus elke 4 weken bovenop hun bestaande behandeling; patiënten met actieve lupusnefritis of hersenbetrokkenheid deden niet mee.

Van de 20 patiënten rondden er 17 de follow-up af. Bij de start scoorden patiënten gemiddeld 11 punten op de SLEDAI-2K (95%-BI 9-13). Na twaalf maanden was deze gedaald naar 3,1 (95%-BI 1,1-5,1; p<0,001).

Bijna twee derde (64,7%) behaalde een SLE Responder Index-4, ook wanneer eerder gestopte patiënten als non-responder meetelden. Van de 17 patiënten haalde 86% lage ziekteactiviteit (LLDAS), en bij alle 20 patiënten samen kwam de helft uit op DORIS-remissie. De gemiddelde prednisolondosis daalde van 10,1 naar 5,3 mg per dag (p=0,036).

Na een jaar gebruikte nog 65% het middel. Er deden zich 55 bijwerkingen voor, waarvan 4 ernstig: 2 longontstekingen, een tongcarcinoom in situ en één overlijden door hartfalen met een influenza A-infectie, bacteriële superinfectie en sepsis. Het percentage low-density neutrofielen en diverse interferon-gerelateerde chemokines daalden, terwijl anti-dsDNA-titers en complement C3 onveranderd bleven.

De studieopzet vraagt om bevestiging in groter vervolgonderzoek, al is de winst vergelijkbaar met eerdere gerandomiseerde trials.