Beeldvorming bij PMR: PET/CT vooral geschikt om diagnose uit te sluiten

Nieuw onderzoek beoordeelde de diagnostische waarde van een PET/CT-scan met 18F-FDG bij polymyalgia rheumatica (PMR). Bij PMR laat de scan vaak een herkenbaar patroon van ontstekingsactiviteit rond schouders, heupen en onderrug zien, maar deze opnamepatronen komen ook vaak voor bij andere inflammatoire aandoeningen. Het onderzoek omvatte twee prospectieve cohorten, uit Denemarken (n=93) en Nederland (n=57).

Deelnemers waren niet eerder behandeld met glucocorticoiden en ondergingen een PET/CT-scan voor aanvang van de behandeling; de FDG-opname werd op 34 anatomische locaties beoordeeld en de definitieve diagnose werd na 6 tot 12 maanden follow-up vastgesteld. Patienten met PMR hadden vaker een bilaterale FDG-opname die gelijk of hoger was dan die in de lever: 91% in de tubera ischiadica, 86% in de schouders, 83% in de heupen en 70% langs de lumbale wervelkolom. In de niet-PMR-groep lagen deze percentages lager (respectievelijk 41%, 45%, 52% en 30%; p<0,05).

Binnen de subgroep van niet-PMR-patienten met andere inflammatoire aandoeningen kwamen echter vergelijkbare opnamepatronen voor, zoals 85% in de heupen en 54% in de onderrug. Ook het opnamepatroon per locatie bood geen onderscheid en de overeenstemming tussen beoordelaars was laag (Fleiss' kappa 0,3-0,4). Semi-kwantitatieve analyse toonde hogere SUVmax-waarden bij PMR, maar dit verschil verdween bij vergelijking met andere inflammatoire ziekten.

De onderzoekers concluderen dat PET/CT weinig toevoegt aan het onderscheiden van PMR van verwante aandoeningen, maar wel kan helpen om PMR uit te sluiten bij twijfel.