Intermetatarsale bursitis gaat vooraf aan klinische artritis

Bij ongeveer 23 procent van de patiënten met klinisch verdachte artralgie is sprake van intermetatarsale bursitis, blijkt uit Leids onderzoek. Ook is de aanwezigheid van intermetatarsale bursitis (IMB) op baseline geassocieerd met de ontwikkeling van klinische artritis. IMB is een kenmerk van vroege reumatoïde artritis, maar of het al optreedt in de fase voorafgaand aan artritis was onduidelijk.

Onderzoekers van het LUMC bepaalden bij patiënten met klinisch verdachte artralgie (CSA) hoe vaak IMB voorkomt en welke prognostische waarde het heeft voor de ontwikkeling van klinische artritis. Zij gebruikten het prospectieve CSA-cohort en verrichtten naast fysiek onderzoek ook bloedafname en MRI-scans, waarbij zij de MRI's beoordeelden op subklinische synovitis, tenosynovitis en osteïtis, en de voorvoet op IMB. De primaire uitkomst was de ontwikkeling van klinische artritis.

In totaal includeerden zij 577 CSA-patiënten, van wie 23 procent IMB had. IMB kwam vaker voor bij anti-citrullinated protein antibodies (ACPA)-positieve dan bij ACPA-negatieve patiënten (47 versus 19 procent). Patiënten met IMB hadden vaker synovitis, tenosynovitis en/of osteïtis van de metatarsofalangeale gewrichten.

Gedurende de follow-up ontwikkelde 16 procent klinische artritis na een mediaan van 18 weken. De aanwezigheid van IMB op baseline was geassocieerd met deze ontwikkeling, onafhankelijk van synovitis, tenosynovitis en osteïtis, en voorspelde artritis vooral bij ACPA-positieve CSA. De onderzoekers concluderen dat IMB voorafgaat aan klinische artritis en dat dit het idee ondersteunt dat juxta-articulaire inflammatie betrokken is bij de vroegste fasen van RA-ontwikkeling.