Nervus vagus-stimulatie niet effectief tegen actieve RA

Een nieuwe studie geleid door onderzoekers van Stanford University toont aan dat stimulatie van de auriculaire tak van de nervus vagus geen relevante verbetering geeft in de ziekteactiviteit bij reumatoïde artritis (RA). Transcutane stimulatie van de auriculaire tak van de nervus vagus wordt onder andere toegepast bij de behandeling van epilepsie en depressie. Eerdere studies suggereerden dat nervus vagus-stimulatie ook effectief kan zijn bij RA, maar die studies waren klein en/of hadden geen controlegroep.

Daarom voerden de onderzoekers een gerandomiseerde, dubbelblinde, gecontroleerde studie uit. Zij includeerden 113 patiënten van 18 tot 75 jaar met actieve RA bij wie csDMARD's niet werkten en die nog niet eerder bDMARD's en/of tsDMARD's gebruikten. Alle patiënten kregen een auriculaire nervus vagus-stimulator en werden vervolgens 1:1 gerandomiseerd naar actieve stimulatie of sham-stimulatie.

Van de 113 deelnemers deden er na 12 weken nog 101 (89,4%) mee. Het primaire eindpunt, het percentage patiënten dat na 12 weken ACR20 bereikte, verschilde nauwelijks tussen sham-stimulatie (26,9%) en actieve stimulatie (25,0%; verschil -1,9%; 95%-BI -18,8 tot 14,9%; p=0,823). Ook de secundaire eindpunten verschilden niet.

De gemiddelde verandering in de DAS28-CRP was -0,95 voor actieve stimulatie en -0,66 voor sham (p=0,201), en voor de HAQ-DI respectievelijk -0,19 en -0,020 (p=0,044). Bij 17 patiënten (15%) traden milde tot matig ernstige adverse events op. De onderzoekers concluderen dat auriculaire nervus vagus-stimulatie geen betekenisvolle verbetering gaf en adviseren grote gecontroleerde studies voor eventueel verder onderzoek.