Ramanspectroscopie: nauwkeurige diagnose van gewrichtskristallen

Ramanspectroscopie biedt een objectieve en gevoelige methode om kristallen in gewrichtsvloeistof te identificeren. Dit blijkt uit het promotieonderzoek van Tom Niessink (Universiteit Twente), die de techniek vergeleek met de huidige standaard, gepolariseerde lichtmicroscopie (CPLM). CPLM is afhankelijk van de ervaring van de reumatoloog en kan kristallen missen.

Met Ramanspectroscopie werden nieuwe kristallen, waaronder calciet, gevonden in monsters van osteoartrose, wat wijst op een mogelijke rol in de ziekte. Niessink en collega's analyseerden gewrichtsvloeistof van meer dan 500 patienten met een gezwollen gewricht, waarbij zij 5 tot 10 kristallen per patient onderzochten met Raman-hyperspectrale beeldvorming en de resultaten vergeleken met een referentiedatabase. Vervolgens beoordeelden zij de betrouwbaarheid door de resultaten naast die van CPLM te leggen en te vergelijken met klinische gegevens.

De techniek detecteerde niet alleen de bekende kristallen van jicht en CPPD, maar ook zeven andere kristalsoorten die eerder niet in gewrichtsvloeistof waren geidentificeerd: calciet, aragoniet, anatase, rutiel, thenardiet, dolomiet en een carotenoide kristal. Opvallend was dat veel patienten meerdere kristalsoorten in hun gewricht hadden, wat suggereert dat verschillende kristallen naast elkaar kunnen bestaan en mogelijk bijdragen aan gewrichtsklachten. Omdat CPLM niet altijd voldoende gevoelig is, kunnen kristallen over het hoofd worden gezien, wat tot een onvolledige of onjuiste diagnose kan leiden.

Volgens de onderzoekers kan Ramanspectroscopie reumatologen ondersteunen bij een nauwkeurigere diagnose van jicht, CPPD en andere kristalziekten, waarbij verdere studies de klinische toepasbaarheid op grotere schaal moeten bevestigen.