ATS 2020: Voordeel TKIs bij patiënten met niet-kleincellig longcarcinoom

Onderzoekers uit Taiwan bestudeerden retrospectief het effect van tyrosinekinaseremmers (TKIs) bij 122 patiënten met niet-kleincellig longcarcinoom (NSCLC) die voorafgaand aan de diagnose op de intensive care waren opgenomen of binnen een maand na IC-opname de diagnose kregen. De voornaamste reden voor IC-opname was pneumonie (84,4 procent). De overlevingskans bedroeg 58,2 procent na 28 dagen en 30,3 procent bij patiënten die met succes van de beademing waren gehaald.

NSCLC-patiënten met een EGFR-mutatie hadden betere overlevingskansen na ontslag uit het ziekenhuis dan patiënten zonder de mutatie (40,8 versus 17,6 procent) en na ontslag van de IC (60,6 versus 39,2 procent), en hadden ook een hogere kans op succesvol afbouwen van de beademing (38 versus 20 procent). De mediane overlevingsduur bedroeg 28 dagen voor patiënten zonder EGFR-mutatie en 48 dagen voor patiënten met de mutatie (p<0,001). Zowel de ernst van de pneumonie als de aanwezigheid van EGFR-mutatie waren onafhankelijke voorspellers van succesvol afbouwen van beademing.

Bij 5,7 procent van de patiënten werden TKI-bijwerkingen van graad III of IV gezien, zonder verschil tussen de groepen met of zonder EGFR-mutatie, en de TKI was minder toxisch dan chemotherapie. De onderzoekers concluderen dat TKIs de overlevingskansen en kansen op succesvol afbouwen van beademing lijken te vergroten bij ernstig zieke NSCLC-patiënten met EGFR-mutatie op de IC, met de kanttekening dat het een retrospectieve studie betreft en verder prospectief onderzoek nodig is.