Ontwikkelingen in K-Ras-doelgerichte therapie in NSCLC

De afgelopen jaren hebben doelgerichte therapieën de prognose en kwaliteit van leven aanzienlijk verbeterd bij ongeveer een derde van de patiënten met gevorderd niet-kleincellige longkanker. Waar patiënten met genetische afwijkingen in onder andere EGFR, ALK en ROS1 in de eerste en latere lijn effectief en veilig behandeld kunnen worden met een of meerdere tyrosinekinaseremmers, bleek het lange tijd lastig een potente gerichte therapie te ontwikkelen voor de relatief grote groep patiënten met NSCLC-mutaties in KRAS. Met de EMA-registratie van sotorasib en veelbelovende resultaten van onderzoek met andere K-Ras-remmers begint hier verandering in te komen.

De huidige therapieën richten zich op tumoren met een KRAS G12C-mutatie, en verwacht wordt dat preklinisch en klinisch onderzoek naar behandeling bij patiënten met andere KRAS-mutaties snel zal vorderen. Daarnaast wordt in studieverband al onderzocht welke uitkomst geassocieerd is met combinaties van een K-Ras-remmer en een tweede therapie. Het artikel behandelt welke mutaties in KRAS voorkomen bij NSCLC, welke impact deze hebben op de functie van K-Ras, de kenmerken en prognose bij KRAS-gemuteerde NSCLC, de verschillende remmers van gemuteerd K-Ras en verwachte nieuwe ontwikkelingen.

De inhoud kwam tot stand met medewerking van prof. dr. Anne-Marie Dingemans, longarts, en Sophie Ernst MSc., arts-onderzoeker longoncologie, beiden verbonden aan het Erasmus MC, en werd eerder gepubliceerd in Nascholingsmagazine Longziekten nummer 15.