Cross-linking in resorbeerbare fillers niet gerelateerd aan macrofaagreacties

Nederlandse onderzoekers stellen dat het niet aannemelijk is dat het niveau van cross-linking of de deeltjesgrootte van commerciële hyaluronzuurfillers de oorzaak is van biologische reacties, ondanks dat fillers met hyaluronzuur tot vervelende bijwerkingen kunnen leiden. Er komen steeds meer resorbeerbare fillers op de markt, waarvan sommige langdurige nadelige effecten laten zien. Zowel hyaluronzuur (HA) als calciumhydroxylapatiet kan celmigratie en zwelling veroorzaken, met of zonder inflammatie.

In een evaluatie van meer dan 2000 geïnjecteerde patiënten was de vorming van nodules of granuloom de meest voorkomende complicatie. Hoewel HA van nature in het lichaam aanwezig is, kan manipulatie zoals cross-linking ervoor zorgen dat de filler als lichaamsvreemd wordt herkend, en er is onderzoek dat laat zien dat de biocompatibiliteit afneemt met het aantal modificaties. De hypothese van de onderzoekers was dat de mate van cross-linking geassocieerd is met bijwerkingen.

Het RIVM synthetiseerde vijf experimentele HA-preparaten met verschillende mate van cross-linking en produceerde een reeks commerciële vulstoffen (Perfectha) met verschillen in afbraaktijd op basis van deeltjesgrootte. De onderzoekers voerden cytotoxiciteitsassays en microarray-analyses uit, die lieten zien dat de preparaten in verschillende macrofaagcellijnen geen cytotoxische effecten opriepen. De resultaten konden de hypothese dan ook niet bevestigen.

De evaluatie van cytokine-inductie en genexpressie in macrofagen na blootstelling aan biomateriaal biedt volgens de auteurs wel mogelijkheden voor verder onderzoek naar cellulaire processen die reacties bij mensen kunnen voorspellen.